عشق صدای فاصله هاست ...

گاهی دلت بی بهانه می گیرد! شاید حسرت روزهایی که گذشتند، می گذرند و هنوز در پی نادانسته هایی هستیم که با امید یافتن آنها روزهای قشنگ عمرمان را سپری می کنیم. خاطراتی تلخ و شیرین که طعم عشق می دهند و گاهی نمی توان دوباره انها را ورق زد و تکرارشان کرد. یاد حرف پدرم می افتم که همیشه می گوید: غنیمت بشمریم دقایقی که درآنیم. کلاس دوم دبستان شیفت بعدازظهر بودم، باران تندی میبارید، آن روز صبح یک چتر هفت رنگ خریده بودم، وقتی به مدرسه رفتم دلم میخواست با همان چتر زیبایم زیر باران بازی کنم اما ... زنگ خورد. هر عقل سالمی تشخیص میداد که کلاس درس واجبتر از با عشق صدای فاصله هاست ......